Rok Wiary – Listopad

Wierzę w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego

Nie możemy mówić o Ojcu, nie uwzględniając Syna, ani nie możemy rozważać tajemnicy Syna pomijając Ojca. Ich wzajemna miłość stanowi centrum wszystkiego, co istnieje.

Syn Boży został zrodzony z Ojca ponad czasem i przestrzenią. Gdy Syn Boży stał się człowiekiem w Jezusie Chrystusie, rodząc się w dziewiczym łonie Maryi, ujrzeliśmy w Nim odbicie Boga Ojca. Jezus, gdy nauczał w czasie swojego ziemskiego życia zawsze mówił o Swym Ojcu, który jest także naszym Ojcem. On jest drogą prowadzącą do Boga Ojca. To właśnie w Jezusie Chrystusie Bóg najbardziej zbliża się do człowieka. Stąd też naszym życiowym zadaniem powinno być coraz głębsze poznawanie Boga i zbliżanie się do Niego tak, byśmy mogli być nazwani Jego umiłowanymi dziećmi.

Jezus jest zarówno naszym Bratem jak i Panem. Stał się do nas podobnym i przyjął postać ludzką. Nikt nie jest tak blisko człowieka jak Jezus Chrystus. On umiłował nas miłością bezgraniczną. Równocześnie jest naszym Panem i Bogiem, któremu powinniśmy służyć i być posłuszni. Poprzez swoją Boską miłość przyciąga nas do Siebie i pomogą nam żyć tak, jak On żył, mówić jak On przemawiał, myśleć tak jak On i tak postępować, jak On postępował.

W Ewangeliach Jezus uczy nas jak mamy zrozumieć to, kim On jest i jak przez Niego możemy dotrzeć do Boga Ojca. Poprzez swoje znaki i cuda pokazuje nam, że On jest Jednorodzonym Synem Bożym, któremu dana jest wszelka władza na niebie i ziemi. Poprzez uzdrowienia, wskrzeszenia umarłych, wypędzanie złych duchów, Jezus ukazuje nam, że chce dać nowe życie dla wszystkich, którzy żyją w mroku i cieniu śmierci. Przebaczając grzesznikom i wyzwalając ich z i więzów grzechu demonstruje swoje zbawienie. Wszystkie czyny Jezusa wyraźnie pokazują, że jest On naszym Bogiem, Panem i Zbawcą.

Nasze życie chrześcijańskie polega na byciu w łączności z Jezusem, naśladowaniu Go. Wszyscy jesteśmy członkami Jego Mistycznego Ciała - Kościoła. Jesteśmy powołani do tego, by być prawdziwymi Jego świadkami wobec tych, których spotykamy na naszej drodze życia. Otrzymaliśmy dar wiary po to, by nim się dzielić z innymi. Podczas ziemskiego życia Jezusa, ludzie którzy Go spotykali, i którzy dzięki temu zmienili swoje dotychczasowe post€powanie, chcieli dzielić się tym doświadczeniem z innymi. Żyjemy w indywidualistycznych czasach, dlatego może to być trudne, także dla wielu wierzących, aby zrozumieć, że wiara w Jezusa jako naszego Pana, jest czymś o czym mamy świadczyć wśród innych ludzi.

Nasze życie ma być nieustannym dialogiem z Jezusem. Jest to wielką łaską, że możemy ciągle trwać w Jego obecności. Możemy dzielić z Jezusem nasze radości i smutki. On zaprasza nas do nieustannej modlitwy. Zawsze spogląda na nas z miłością, a my staramy się jak najlepiej odpowiedzieć na Jego miłość. Modlitwa jest bardziej darem i łaską niż wysiłkiem. Jezus żyje w nas i z nami, więc pozwólmy Mu kierować naszym życiem. Zaufajmy Mu, jako naszemu Panu i Bogu, Jednorodzonemu Synowi Ojca, który uczynił nas „synami w Synu”, tak, że możemy razem z nim wołać Abba Ojcze.

+ Anders Arborelius OCD
Biskup Sztokholmu